Πέμπτη, 29 Σεπτεμβρίου 2011

Ένα ποίημα για τον Αερινό


Βουνά και κάμποι κι ουρανός
χαρά Θεού Αερινός.
Παντού πλατάνια, καστανιές,
νερά και δάση, γειτονιές

Καρδιές πλατιές σαν φυλλωσιές,
κρασί διαμάντι, περασιές.
Ατόφιος άνεμος βουνού
σε πάει πέρα από το νου


Λίλη Φραγκιουδάκη - Ζακυνθινάκη

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου